Zorg voor je ziel!

 

Hoe geef jij vorm en inhoud aan de zorg voor jezelf? Nee ik bedoel niet zozeer slaap, voeding, beweging en mentale uitdaging, maar ik bedoel je hart, je ziel. Weet je überhaupt wat dat is en hoe je dit kunt doen, zorgen voor je hart, je ziel?


Begin eens met stilstaan bij je geraaktheid. Je bent soms blij, bang, boos, gestrest, onrustig. Maar heel vaak is het niet zo duidelijk en voel je je soms onbestemd. Neem de tijd, de (fysieke) ruimte en de stilte als je door iets of iemand wordt geraakt. Vraag jezelf "Waardoor ben ik geraakt? Waar(mee) begon het? Wat zoek ik? Wat heb ik nodig?" 

In de Bijbel, bijvoorbeeld in Psalm 42/43, stelt de dichter een vraag aan zijn ziel en daarna spreekt hij hem toe. Lees het eens door, bevraag je ziel eens en spreek hem toe. Door dit te oefenen leer je naar jezelf, je hart, te luisteren. Van daaruit kan de Bijbel tot je hart spreken en kom je tot gebed. 

Vanuit Pastoralis kan ik je hierin begeleiden door je counseling te bieden. Kijk voor meer bij counseling. En sowieso is er voor de zorg voor je eigen ziel veel aandacht in de retraiteweekenden. Welkom!

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Feel good, blijvend!

 

Dit blijft hangen bij het lezen van Psalm 103, een lied uit de playlist van Israël: "U verzadigt mijn ziel... ". Half hardop lezend merk ik dat deze woorden bij me blijven... (lectio). Al een paar dagen kauw ik wat op de tekst, de klemtoon steeds op het volgende woord.

 "U..." Alleen de HEER verzadigt mijn ziel. Hij is mijn schepper, Hij ademt het leven in me. Niets of niemand kan me werkelijk en blijvend vervullen… Leuk, als ik me goed voel! Maar wat in mijn momenten van stress, irritatie, neerslachtigheid? Of als iets of iemand mij verleidt m’n geluk te zoeken in schoonheid, plezier, waardering of bevestiging...? Hmm, moet ik aan wennen. En om te geloven dat het ook echt werkt, op dat moment…

"verzadigt.." Als ik heerlijk heb gegeten, na een lange dag in bed kruip of een ruzie is bijgelegd, zucht ik vaak even. "Hèhè, ik ben er weer. Ik heb waar ik naar verlangde." Voor mijn ziel betekent dit iets zoals innerlijke rust, die ben ik soms kwijt. "I can't find the groove." Als een oude platenspeler waarvan de naald het spoor, the groove, kwijt is.

"mijn ziel..." Mijn diepste wezen, m'n zijn. Wat is bepalend voor m'n zijn en mijn welbevinden? Niet alleen zijn, ertoe doen, relatie, hoop, een doel. Dat. Dit maakt me wel heel afhankelijk en kwetsbaar: wat als....? Terug: U verzadigt mijn ziel. Dat betekent iets voor mijn verwachting van anderen en van mezelf. Daar komt vrijheid in, rust. Als mijn Schepper mij draagt, redt en helpt, als Jezus' woorden en daden mij blijvend vullen en als de Geest van God mij bevestigt en helpt.... Zucht, dit heb ik nodig. Want dit is blijvend... Vanaf mijn ontstaan tot ... never ending. Dan is het totaal, ik als mens met een geest, ziel en lichaam. Denken, voelen, willen. Relatie, werk, vrienden, huwelijk, kinderen. Geen angst voor tekort, afwijzing, veroordeling. Feel good? Find the groove. Niet alleen essentieel maar existentieel. Dat.

Reageren 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

Relax! 

Geloven bestaat voor je gevoel soms uit het krampachtig vasthouden van 'een touw uit de hemel'. Met de bijbehorende inspanning en soms de vraag "Hou ik dit vol?" Of met de ervaring: het glipt me uit handen...dus ik glij naar beneden...!

Laat eens tot je doordringen dat de Bijbel geloven vergelijkt met ... een anker. In de praktijk is het logisch dat een anker niet ergens boven je is, maar onder je, op de bodem. Zo is geloof ook bedoeld. Een anker ligt op de bodem en houdt jouw 'boot' (inclusief jezelf) op z'n plaats.

Laat dit eens tot je doordringen en mediteer op Hebreeën 6,19-20. En voor als je het prettig vindt, een paar vragen: Wat is dat anker? Waar ligt het? Wat betekent dit voor jou? En voor de manier waarop je gelooft? Wat verwacht je?

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

Storm!

Het stormt! Nee, niet buiten. Daar is het al tijden bijna windstil. Waar dan? Is het mijn hoofd? Mijn hart? M'n onderbuik? Of een glas water? Hm, ik weet het geloof ik niet echt. En wat is die storm dan? Het is 03:03 uur. Ik moet een kraan in de badkamer vervangen. Mijn bed kraakt. De afspraak met de tandarts die ik eindelijk maakte blijkt een dubbele. Vrienden hebben hun handen vol met zorg voor en over hun vrienden. Een verdrietig bericht uit de wandelgangen van mijn werk over een meisje van 10 dat sterft aan hersenvliesontsteking. Heer, ontferm U... En ik moet nu slapen want morgenvroeg... ja vroeg.

 

Wat?! Een mug! Het is november! Ik ga er nu uit!

En nu? Eerst maar wat warme melk en een banaan: melatonine naturalis. Stap 1: niveau fysiek. Check!

Dit nu opschrijven geeft wat orde. Stap 2: niveau mentaal. Check!

En nu klaar? Nee, m'n hart... Hmm, tsja. Eerst de afwasmachine maar uitruimen. NEEEJ! Teveel herrie! En NEEEEEE, de melk kookt over. 03:10....

O ja, mijn hart... Waar is de Bijbel? Niet te vinden. Nog boven? O nee, boekenkast, onderin opgeruimd. Ik was bij psalm 82, een psalm van Asaf. Help! Voor nu geen makkelijke. 03:21... Mijn melk wordt koud. "Doe recht aan wie verdrukt worden, bevrijd, red! ... Alle volken behoren U toe." Hm, klinkt als bidden in een storm. Doe recht... doe recht... doe recht. Meditatio nocturna/nus... De Messias zou het recht herstellen. Jezus? Hij sliep als een blok, windkracht 12... Ik word stil, windstil. Wat Jezus deed, was leven, sterven. En opstaan. Onrecht, storm, dood: niet het hoogste woord, niet het laatste woord. "Wind, zwijg!"

Oratio en Contemplatio zijn er voor ik er erg in heb: gebed, rust. Melatonine pastoralis? Meer. Ik voel hoop, kracht, rust. Stilte in de storm.

03:52... Niveau 3: hart. Check!

 -------------------------------------------------------------------------------------------